บทกรวดน้ำภาษาไทยโบราณ

บทกรวดน้ำภาษาไทยโบราณ

คำอธิบายบทกรวยน้ำไทยโบราณ (หรือบทกรวดน้ำพญายมราช)

ราวๆชัก 60 ปีที่แล้ว มีหญิงชราคนจีนท่านหนึ่ง อาศัยอยู่ในเมืองไทยและได้สิ้นใจ ดวงวิญญาณเดินทางสู่ปรโลกโดยมียมพูดนำทางแต่เมื่อถึงสำนักพญายมราช ท่านได้แจ้งว่า หญิงชราท่านนี้ยังไม่หมดอายุขัย ต้องนำส่งตัวคืนไปยังโลกมนุษย์ให้กลับมาใช้ชีวิตอีกครั้งหนึ่ง ด้วยความเมตตาของท่านพญายมราช จึงโปรดให้หญิงชราท่านนี้ ได้เที่ยวชมชุมนรกก่อนจะกลับไปยังโลกมนุษย์ เพื่อนำเอาความจริงนี้ กลับไปสอนลูกหลานและเพื่อนมนุษย์ และท่านได้สอนหญิงชรา ให้สวดมนต์ภาษาบาลี และสอนการกรวดน้ำเป็นภาษาไทยสระสลวย คือ บทกรวดน้ำที่ท่านอ่านอยู่นี้ ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริง ที่ผมนิติกฤตย์ กิตติศรีวรนันท์ ได้รับการยืนยันจากบุคคล ที่เป็นลูกหลานของหญิงชราชาวจีน(อาม่า) ท่านนี้ ขอยกความดีทั้งหมดให้กับ ท่านพญายมราช ท่านยมทูต หญิงชรา และบุคคลทั้งหลายที่สืบทอดบทกรวดน้ำนี้มาถึงยุดปัจจุบัน

คำกรวดน้ำภาษาไทยโบราณ (หรือบทกรวดน้ำพญายมราช)

บุญทานที่ทำ กลายเป็นข้าวน้ำ เครื่องทิพย์นานา

เป็นวิมานทอง เรืองรองโสภา กับทั้งนางฟ้าพันหนึ่งบริวาร

เครื่องทิพย์ครั้งนี้ ส่งถึงชนนี บิดาอย่านาน

ถึงญาติทุกหมู่ ครูบาอาจารย์ พ้นทุกข์อย่านาน

ได้วิมานทอง ฝูงเปรตทั้งหลาย นรกอสูรกาย

หมู่สัตว์ทั้งผอง เต่า ปลา ปู หอย กุ้งน้อยเนืองนอง

จงตั้งใจปอง รับเอาส่วนบุญ สัตว์น้อยสัตว์ใหญ่

ตัวเรานี้ไซร้ ได้กระทำทารุณ ด้วยกายน้ำใจ

ฝากไว้เป็นทุน รับเอาส่วนบุญ อย่าเป็นเวรกรรม

อินทราเทวา อีกทั้งพรมมา ท้าวเวสสุวรรณ

พระภูมิเจ้าที่ พระอาทิตย์พระจันทร์ พระอังคารพุทธัญ

พฤหัสบดี พระศุกร์ พระเสาร์ เทพเจ้าทั้งหลาย

สิบสองราศี พระยมพระกาฬ จตุโลกบาลทั้งสี่

ครุฑานาคี กินรีกินนรา เทพเจ้าทั้งหลาย

ทั้งหญิงและชาย จงอนุโมทนา รับเอากุศล

ผลบุญนี้หนา ทั้งพสุธา คงคาวารี

ชื่อว่าเข็ญใจ ขอจงอย่าได้ ไปบังเกิดมี

ความยากอย่าได้เห็น ขอให้เป็นเศรษฐี คฤหบดี

มนตรีพระยา คนพาลอย่าได้พบ ขอให้ประสพ

คนมีปัญญา เดชะกุศล ได้พ้นอสุรา

ขอให้ตัวข้า พบพระศรีอาริย ได้ฟังคำสอน

จิตใจโอนอ่อน สำเร็จอย่านาน ลุถึงเมืองแก้ว

กล่าวแล้วนิพพาน ดับชาติสังขาร จากโลกโลกีย์